Something Igor this way comes…

Ήταν ξημερώματα Καθαράς Δευτέρας. Η βροχή έπεφτε με τέτοια λύσσα λες και ήθελε να “γδάρει” την πόλη από την ακολασία της Αποκριάς. Οι αστραπές έσκιζαν τον ουρανό και τα μπουμπουνητά που ακολουθούσαν έδιναν βαγκνερικές μουσικές  διαστάσεις στην φωνή του Ιγκόρ:

– Τι έχεις να πεις τώρα;! Ποιος είναι ο βλάκας;! Ποιος είναι ο άχρηστος!; Τόσο καιρό ενώ εσύ κοιμόσουν, εγώ προετοίμαζα τον ερχομό  μια νέας εποχής!

24 ώρες πριν… (στο club Carpe Noctem)

– “Στεναχωριέμαι για τον φουκαρά τον Αστυνόμο, αλλά τι να κάνεις… αυτά έχει η νύχτα…”

Το Μπαστάρδι άραζε σε μια πολυθρόνα του 1900 με τα πόδια πάνω σε ένα τεράστιο δρύινο τραπέζι. Μπρόστα του υπήρχε ένα τασάκι με μισοσβησμένο πούρο και ένα ποτήρι τσίπουρο τόνικ. Στα χέρια του μετρούσε ξανά και ξανά 5069 euro. Τόσο κόστιζε να πουλήσει τον “φίλο” του. Απέναντι του, καθόταν ο Ίγκορ, ο άνθρωπος που έδωσε πόνο, χρώμα και ανατροπή στην filth noir saga.

– “Eγώ στη θέση σου θα στεναχωριόμουν για το αν κάποιος έριξε στάχτη στο ποτό μου. Ο αστυνόμος αν δεν κάνω λάθος σου είχε σώσει το τομάρι κάποτε ε;” αποκρίθηκε ο Ίγκορ με ένα άρωστο χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπο του. Δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει την πρόταση του και το μπαστάρδι διπλώθηκε στα δύο, σφαδάζοντας στο πάτωμα σαν γυμνοσάλιαγκας που μαλακισμένα 15χρονα, σβήνουνε πάνω του τσιγάρα.

– “ Γαμημένε… τι νόημα έχουνε όλα αυτά; Νόμιζα πως είχαμε μία συμφωνία!” Φώναξε το μπαστάρδι καθώς η φρικωδία που του ρίξανε στο τσίπουρο εξαπλώνονταν στις φλέβες του. Ο Ίγκορ παρέμεινε ατάραχος και έστυψε λίγο λεμόνι στην βότκα του.

– “Θα σου πω μια ιστορία Μπαστάρδι, μου την έλεγε ο μακαρίτης ο παππούς μου: Μια φορά και έναν καιρό…χαχαχαχαχαχαχαχα… αν αναλογιστείς πως τα περισσότερα παραμύθια είναι ιστορίες για παθήματα που επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά, αυτό το μια φορά φορά και έναν καιρό είναι πάρα πολύ ειρωνικό. Μια φορά και έναν καιρό λοιπόν, ήταν ένας βασιλιάς. Αυτός ο βασιλιάς υποστήριζε μια ομάδα που είχε κοντά 20 χρόνια να πάρει το πρωτάθλημα ποδοκράν. Το ποδοκράν είναι κάτι σαν το ποδόσφαιρο αλλά αντί για μπάλα χρησιμοποιούσαν τα κεφάλια αυτών που εκτελούσε ο δήμιος. Όταν τελικά η Α.Ε.Κ. ( αθλητική ένωση κρανιοκλώτσησης) πήρε το πρωτάθλημα, ο βασιλιάς ήτανε τόσο ευτυχισμένος που αποφάσισε να δώσει χάρη σε όλους τους βαρυποινίτες. Κατέβηκε στα μπουντρούμια και ρωτούσε έναν, έναν τους φυλακισμένους τι αδίκημα είχαν κάνει. Ένας είχε σκοτώσει, άλλος είχε λεηλατήσει, κάποιοι είχανε κλέψει τα σέξι εσώρουχα της παχουλής πριγκήπισας. Όλους τους άφησε ελεύθερους, όλους εκτός απο έναν.

– Εσύ τι έχεις κάνει; Γιατί είσαι στα μπουντρούμια;

– Εγώ πρόδωσα έναν που μου είχε σώσει την ζωή από τους σοδομιστές βαρβάρους του βορρά.

– Ε λοιπόν εσύ να κάτσεις να σαπίσεις εδώ!

– Γιατί παρακαλώ;

– Γιατί όλα συγχωρούνται, Εκτός απο την αχαριστία.”

Το Μπαστάρδι έφτυσε αίμα, πήρε μια ανάσα για να μαζέψει της δυνάμεις του και γύρισε προς τον Ίγκορ:

– “Δε μας γαμάς λέω εγώ. Κοίτα ποιος μιλάει…”

– “Η διαφορά μας είναι πως, εγώ θα κάνω τον Αστυνόμο Μάρτυρα στην γέννηση μια νέας εποχής… πριν τον σκοτώσω. Πολλοί θα έδιναν την ζωή τους για κάτι τέτοιο δεν νομίζεις;”

Το Μπαστάρδι δεν απάντησε καν απλά έκλεισε τα μάτια. Το φαρμάκι που του έβαλε ο Ίγκορ στο τόνικ πλησίαζε την καρδιά του. Ήξερε πως θα πεθάνει. Περίμενε να δει ένα τούνελ με ένα φως στην άκρη. Περίμενε να δει καζάνια κολάσεως να τον καλωσορίζουν. Περίμενε να δει ένα μεγάλο λευκό τίποτα όπου θα μιλούσε για το πάμε στοίχημα με άλλους άθεους. Περίμενε να ξανανοίξει τα μάτια και να είναι πλέον μία πολική αρκούδα που θα έτρεχε ανέμελη στα χιόνια. Τελικά βρέθηκε σε μία ντισκοτεκ. Η μουσική ήτανε έντονη και χαρούμενη. Έβγαλε την μπλούζα του και είδε τις γυναίκες της ζωης του να τον πλησιάζουν. Δεν ήτανε πολλές αλλά ούτε και λίγες. Όσες μπορούσαν να χωρέσουν σε μία μπάσταρδη καρδιά. Άρχισε να χορεύει σαμανιστικά….

Ο Ίγκορ  αφού επιβεβαίωσε τον θάνατο του Μπασταρδίου, φόρεσε την καπαρντίνα του και έφυγε βιαστικά από το Carpe Noctem. Στα ηχεία έπαιζε το αγαπημένο του κομμάτι από Slim Cessna’s Autoclub.

This is how it’s always been…this is how we do things in the country” σιγομουρμούριζε καθώς οδηγούσε προς το πάρτι των Γατόπαρδων…

Advertisements

Μια απλή γαμωεκπομπή “Saturnalia”

Καθώς δεν υπάρχει στο blog καμμία “κλασσική” εκπομπή Saturnalia παρά μόνο αφιερώματα, σκέφτηκα να ανεβάσω την χτεσινή εκπομπή (21 – 3 – 2011). Enjoy!

download

Y.Γ. 1 : Το cult  80ίλα ιλουστρέισο ανήκει στον Boris Vallejo

Υ.Γ. 2 : To νέο post στην filth noir saga με πρωταγωνιστή τον Αλέξη Αστυνόμο είναι άγνωστο σε πιο στάδιο βρίσκεται

Υ.Γ. 3 : Το επόμενο αφιέρωμα θα είναι στους pink floyd. Δε ξέρω πότε θα γίνει. στέι tuned!

 

FORD FIESTA R.I.P. (UPDATE)

Υπάρχουνε εργαλεία που τα χρησιμοποιούμε καθημερινά και δε τους δίνουμε καθόλου σημασία. (Σχεδόν κανείς) δε θα έγραφε ένα τραγούδι για αυτά ή ένα ποίημα… δεν θα αυνανιζότανε για πάρτι τους ρε αδερφέ!  Το καζανάκι ας πούμε είναι ένας μηχανισμός εκπληκτικός αλλά κανείς δε μπορεί να δεθεί μαζί του, και ας υπηρετεί τον άνθρωπο με τόση αγάπη.

Υπάρχουνε όμως και εργαλεία που είναι συνδεδεμένα στο μικρό μας μυαλό  με στιγμές άπειρης γαματοσύνης. Με ταξίδια στην μισή Ελλάδα, με αυτόματους πιλότους με εξόδους τρελές και χαοτικές. Όπως ένα συγκεκριμένο FORD FIESTA. Απόψε στις 23:00  στον chimeres.gr θα το τιμήσουμε με μουσικές ταξιδιάρικες, ψυχεδελικές και παγανιστικές.

REST IN PIECE

(To Fiesta Παγανίζει – Μια φωτογραφία ευγενική προσφορά του Biologou)

Υ.Γ.: ΛΟΛΟ τα Saturnalia σου εύχονται περαστικά!

update: η  εκπομπή είναι διαθέσιμη και για άκουσμα και για download (μην ψαρώσετε από το κενό των 20 sec που υπάρχει στην αρχή…)

download

Η Τρέλα και το αφιέρωμα Bauhaus (γνωστό και ως Baufail)

Ήταν ξημερώματα Καθαράς Δευτέρας. Η βροχή έπεφτε με τέτοια λύσσα λες και ήθελε να “γδάρει” την πόλη από την ακολασία της Αποκριάς. Οι αστραπές έσκιζαν τον ουρανό και τα μπουμπουνητά που ακολουθούσαν έδιναν βαγκνερικές μουσικές  διαστάσεις στην φωνή του Ιγκόρ:

– Τι έχεις να πεις τώρα;! Ποιος είναι ο βλάκας;! Ποιος είναι ο άχρηστος!; Τόσο καιρό ενώ εσύ κοιμόσουν, εγώ προετοίμαζα τον ερχομό  μια νέας εποχής!

Στην Ταράτσα του πιο ψηλού κτηρίου της Πόλης (8 όροφοι με το ζόρι), 2 μορφές καθότανε  απέναντι από  έναν δαιμονισμένο Ιγκόρ που κρατούσε ένα ακόμα πιο δαιμονισμένο 45άρι. .  Η μία δεμένη χειροπόδαρα, η άλλη άοπλη και βαριά τραυματισμένη. Ο αστυνόμος συλλογιζόταν πως είχε όντως χάσει την φόρμα του. Πως πιάστηκε έτσι απροετοίμαστος; Γύρισε αργά προς το μέρος του Ιγκόρ. Ήτανε αυτός ο πιστός βοηθός του; Που είναι το τραύλισμα; Που είναι η γαμημένη καμπούρα; Ολόκληρος ο δίσκος των Coil με τίτλο Scatology δεν ήτανε ικανός να περιγράψει το που και πόσο βαθιά ένιωθε χωμένος. Η σφαίρα που του είχε σφηνωθεί στον δεξιό ώμο τον βασάνιζε χειρότερα και από την γκρίνια της άνεργης Πασόκας πρώην του. Αργά σήκωσε το φλασκί του  με το αριστερό χέρι και άφησε να ξεχυθεί στο λαρύγγι του ένας μικρός χείμαρρος από ουίσκι. Μούδιασε και αυτό τον έκανε να νιώσει κάπως  καλύτερα.  Ο αστυνόμος κοίταξε στα δεξιά του, την γυναίκα που τόσο του θύμιζε πάνθηρα και της χαμογέλασε γλυκόπικρα.

24 ώρες πρίν…

Το πάρτι ήταν αξιοπρεπέστατο. Ο περισσότερος κόσμος είχε όρεξη να περάσει καλά και ας μην έβρισκε αυτό που έψαχνε σε όλη του τη ζωή.  Η μουσική βοηθούσε καθώς δεν περιοριζότανε μόνο στη χωριατοπροφορά του Τζουτζούκα ή στην “A  ρε μιχαλάκη μόνο εγώ ήξερα τι παιδέρας ήσουνα” cult αισθητική νεκρού ειδώλου τις pop.  O Αστυνόμος προσπαθούσε να πάρει στοιχεία για το ποιος απο τους θαμώνες μπορεί να ανήκει στους Γατόπαρδους. Είχε πιάσει κουβέντα με μία 22χρονη που ήτανε ντυμένη γυναικείος ρόλος απο ταινία του Tim Burton. Τουλάχιστον έτσι υπέθεσε ο Αστυνόμος που μετά τον Σκαθαροζούμη, τα Μπάτμαν και τον Ψαλιδοχέρη (αν και δεν έχει παραδεχτεί ποτέ δημόσια πως του άρεσε), έγινε ορκισμένος εχθρός της κουλτούρας “Πάρ’ τον Ντεπ” (γνωστή και ως Burton Depp).

Η Deppική 22χρονη του έλεγε πως ακόμα και ως Jack Sparrow ήτανε ασύλληπττος και  κορυφαίος ο Johnny. Ο αστυνόμος χασμουρήθηκε και σκέφτηκε πως ο κόσμος είναι γεμάτος από κορίτσια  που γουστάρουν το εναλλακτικό,  χωρίς καν να ξέρουνε πάνω σε τι είναι εναλλακτικό και πως οι αληθινές Γυναίκες απειλούνται ως είδος από την κατάρα των hipsters.  Εντυπωσιάστηκε από την σκέψη του αυτή και θυμήθηκε την τελευταία φορά που έκανε φιλοσοφοκαμμένες σκέψεις . Ξαφνικά χλόμιασε…..

“Πώς είναι δυνατόν…” σκέφτηκε…”αφού το τσέκαρα το Ουίσκι κ ήτανε γνωστή μάρκα….εκτός και αν….Διάολε! Με παγιδεύσανε!!!”

Η αχίλλειος πτέρνα του αστυνόμου ήτανε τα φτηνά ουίσκι με ύπουλα ονόματα που τα βρίσκεις σε  super-duper-market (είναι τα πολύ μεγάλα super market). Τελευταία φορά που είχε πιει ήτανε σε μια δεξίωση της Αστυνομίας. Μετά το 3ο ουίσκι Johny Wonder σκεφτόταν τη σχετικότητα ανάμεσα στον χώρο, τον χρόνο και την καμπούρα του Ιγκόρ. Λίγο αργότερα πήρε την μπουκάλα, βρωντοφώναξε σε όλους θριαμβευτικά πως το πάρτι μόλις ξεκίνησε και έπεσε λιπόθυμος στην αγκαλιά του πιστού του βοηθού.

Κάποιος του έριξε Wonder στο Walker του σκέφτηκε…κάποιος γαμημένος είχε υπολογίσει τα βήματα του μέχρι εδώ ένα ένα. Λίγο πριν σωριαστεί στο πάτωμα φαντάστηκε να τον περιτριγυρίζουν χιλιάδες jack sparrow με χαραγμένο το έμβλημα της disney στο μέτωπο  τους,  περιγελώντας τον.

Ξύπνησε και το κεφάλι του ήτανε καζάνι. Πάντα όταν ξυπνούσε μετά από χανγκ όβερ τσέκαρε αν μπορεί να κουνήσει όλα τα μέλη του σώματος. Ήτανε μια συνήθεια που την απέκτησε όταν  είχε να αντιμετωπίσει την συμμορία Iron Master Chef. Η συμμορία αυτή απήγαγε μπάτσους και τους έκοβε σαν καρότα αυτιά μύτες χέρια αλλά και τα γεννητικά όργανα. Ο μυαλός φόρτωσε τα απαραίτητα δεδομένα και η διαδικασία αναγνώρισης σφαλμάτων ξεκίνησε:

Γεννητικα όργανα….ok

Αυτιά….ok

Μύτη….ok

Μαλιά…ok (ctrl + s if you want to shave)

Χέρια…σφάλμα

…Διάγνωση σφάλματος: Χέρια  δεμένα

Πόδια…σφάλμα

…Διάγνωση σφάλματος: Πόδια δεμένα

Μάτια…ok

Άνοιξε τα μάτια του και συνειδητοποίησε πως βρισκόταν σε ένα υπόγειο. Ήτανε σκοτεινά για να διακρίνει λεπτομέρειες. Η μυρωδιά της ρέγγας ήτανε έντονη  και από κάπου στο βάθος άκουγε γάτες να δίνουνε πόνο σε γάτες. Ξαφνικά μια γυναικεία αισθησιακή φωνή έκανε τις γάτες να σταματήσουν τα όργια:

“Καλώς ήρθες στο κρησφύγετο των Γατόπαρδων της Ασφάλτου Αστυνόμε.. ή μήπως να σε φωνάζω Αλέξη?”

(ακολουθεί το αφιέρωμα στους Bauhaus (ΝΑΙ ΝΑΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΚΟΥΣΜΑ ΚΑΙ ΓΙΑ DOWNLOAD), γνωστό και ως Baufail καθώς ο Filthy Pagan δεν έπιασε το 120% της απόδοσης που απαιτούν οι Saturnalistas :D)

download

=

Πρελούδιο στην Τρέλα και Αφιέρωμα Ozzy

Αν είχε χρόνια να πάει σε πάρτυ, σε πάρτυ μασκέ είχε να πάει αιώνες. “Όλα για την γαμημένη την δουλειά” σκέφτηκε. Πολλές φορές είχε σκεφτεί να τα παρατήσει όλα. Γατόπαρδοι της ασφάλτου, βρωμεροί παγάνες, μπαρ με ηλίθια ονόματα, ήτανε “too much” ακόμα και για αυτόν.. τον θρυλικό Αστυνόμο. Φαντάζονταν πως θα ήταν η ζωή του  αν είχε μετατρέψει το καφενείο του πατέρα του στο χωριό, σε ροκ καφέ. Θα μπορούσες να ακούσεις Pink Floyd, να πιεις τσίπουρο και να αναπνέεις καθαρό αέρα. Μέσα του ήξερε όμως πως αυτός προτιμούσε να ακούει Doors, να πίνει ουίσκι και να αναπνέει την κάπνα σε υπόγεια στέκια.

Το όπελ καντέτ έτριξε παραπονεμένα με την τελευταία  απότομη στροφή και γκρίνιαζε σαν ετοιμοθάνατος  καθώς το πάρκαρε. “Δεν θα με προδώσεις ακόμα αγάπη!” είπε και χάιδεψε στοργικά το καπό. Είχε φτάσει μπροστά από ένα διώροφο σπίτι που μάλλον είχε φτιαχτεί π.Χ. (προ Χούντας). Από μέσα ακουγότανε το άσμα Wild Boys από Duran Duran. H μυρωδιά στον αέρα είχε μία εσάνς αλμύρας που τον επιβεβαίωσε πως το μπαστάρδι του έδωσε σωστές πληροφορίες. “Ρέγκα και κοκαΐνη” σκέφτηκε καθώς είδε την μικρή αποθήκη δίπλα ακριβώς από το ΠροΧουντικό  κτίσμα.

Δεν τον ένιαζε όμως να την ψάξει. Άλλο τον έκαιγε. Nα μάθαινε από κάποιον από τους Γατόπαρδους κάτι που θα τον βοηθούσε να βρει τον Βρομερό Παγάνα.  Του είχε γίνει έμμονη ιδέα. Στην δουλειά τον κορόιδευαν πως το λαγωνικό γέρασε και δεν μυρίζεται το σκατό όπως παλιά. Οι αλκοολικοί του σύντροφοι του λέγανε πως πίνει πολύ. Οι κουλτουριάρηδες φίλοι του, του απήγγειλαν την Eλένη του Σεφέρη. Ήξερε όμως πως δεν κυνηγάει φαντάσματα, ήξερε πως ο μπάσταρδος αυτός υπάρχει και πως ετοιμάζει κάτι πολύ μεγάλο. Του το έλεγε η 6η του αίσθηση.

Όταν ήταν μικρός στο χωριό τον είχε τσιμπήσει ένα “γκουμάνι”: Τεράστιες σφήκες ικανές να σπείρουν τον πανικό σε μέλισσες , ανθρώπους, αρκούδες και οι φήμες τις θέλουνε αιτία εξαφάνισης των δεινοσαύρων στην Ήπειρο. Ήθελε να πιστεύει πως από τότε είχε αποκτήσει αλάνθαστο ένστικτο και φαντασιώνονταν τον εαυτό του ανώτερο και από Spider-Man. Θα τον λέγανε G -man και θα είχε για βοηθό τον πιστό του σκύλο τον G – Spot. Τελικά έγινε μπάτσος.

Απ’ ότι του είχε πει το μπαστάρδι, οι γατόπαρδοι θα κάνανε πάρτυ μασκέ σε αυτό το  σπίτι και θέμα μασκαρέματος δεν υπήρχε κάτι συγκεκριμένο. Για ξεκάρφωμα φόρεσε την υπηρεσιακή του στολή που την είχε απο τότε που προστάτευε διαιτητές σε τοπικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου. Ποιος θα τον υποψιάζονταν; Καθώς πλησιάσε την πόρτα οι Duran Duran έδωσαν την σκυτάλη στη βαβούρα και τον θόρυβο που γίνονται αισθητοί όταν τελειώνει η playlist. Το κουδούνι δεν έγραφε όνομα έγραφε απλά “Νιάου”. Το πάτησε  ελαφρά και παραδόξως ακούστηκε ένα κουδούνισμα τύπου πουλάκι που κελαηδάει. Τραγική Ειρωνεία. Η πόρτα άνοιξε μέχρι την μέση και ένας 2μετρος τύπος ντυμένος ήρωας του κατς (μάλλοn θα ήτανε ο warrior) των ρωτάει άγρια:

– “Celtic ή Rangers;”

– “Πέλοπας Κιάτου και δεν είμαι καλα!”

– “Πέρνα..”

Λίγα μέτρα πιο βαθιά, στο σκοτεινό υπόγειο του κτηρίου μια οθόνη τηλεόρασης έδειχνε τον Αστυνόμο να μπαίνει στο σπίτι. Μια γυναικεία μορφή χτυπούσε νευρικά τα δάχτυλά της στο τραπέζι. Τα νύχια της ήτανε αρκετά αιχμηρά, σαν ενός πάνθηρα… Παίρνει  ένα  Γουόκι Τόκι και διατάζει με φωνή έντονη που δεν χάνει όμως κάτι από τον αισθησιασμό της:

– “Με τη πρώτη ευκαιρία να τον φέρετε εδω κάτω δεμένο χειροπόδαρα!”

– “Μάλιστα αρχηγέ!”

….

(ακολουθεί το αφιερωμα Ozzy που έγινε στις 4/11/2010. ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ διαθέσιμο και για άκουσμα και για κατέβασμα)

download

Αφιέρωμα στους Bauhaus

Crosspost

Μην χάσετε την επόμενη Δευτέρα στις 8/3/2011 στις 23:00, στην εκπομπή Saturnalia,το αφιέρωμα σε μία απο της πιο μοναδικές μπάντες της σύγχρονης μουσικής ιστορίας…

all we ever wanted was everything
all we ever got was cold
get up, eat jelly
sandwich bars, and barbed wire
squash every week into a day

the sound of drums is calling
the sound of the drum has called
flash of youth shoot out of darkness….
factorytown

oh to be the cream…

oh to be the cream…

(στίχοι απο το κομμάτι “All we ever wanted was everything”)