Season 2 Finale

Γεια σας φατσούλες εγώ είμαι το Μπαστάρδι. Γαμάτος μεν, νεκρός δε από το τέλος σχεδόν της πρώτης σίζον της φανταστικής αυτής ιστορίας! Τώρα σαπίζω εδώ στο πουργκατόριο μέχρι οι Θεοί του Χάους και του Νόμου να αποφασίσουν που αξίζει να βαρεθώ περισσότερο. Αρκετά όμως με μένα. Σημασία έχει η ιστορία που πλησιάζει  στο τέλος της. Για να μπείτε στο κλίμα για τα καλά μαζέψαμε λίγα φράγκα εδώ τα παιδιά και μισθώσαμε Κόρακ Λενς!

Στον κόσμο της Παράμεσης Γης βλέπετε κάθε ιστορία ξεκινά ακολουθώντας τα μάτια ενός Κόρακ Λενς. Μα θα μου πείτε τώρα κάποιοι, τι ρόλο βαράει η Παράμεση Γη, η ιστορία μας εξελίσσεται στον πραγματικό κόσμο σε πραγματικά μέρη, όπως το Άμφιλοχ, τα όρη Μαλμπόρ Καντούν και η Ατενούπολη. Εσείς οι εξυπνάκηδες απλά ΣΚΑΣΤΕ!

Τι έλεγα; Α ναι, τα Κορακ Λένσες (Videus Corvus Corax), κατά πολλούς απόγονοι των δίδυμων αιμομικτικών Κορακιών Mushin και Huuhin, έχουν την ικανότητα να προβάλουν στους αναγνώστες  ό,τι βλέπουν μέσα από τα μάτια τους. Συνήθως προβάλουν στιγμιότυπα από την πτήση τους μέχρι και το σημείο που ξεκινά μια γαμάτη ιστορία.  Για αυτή την ιστορία και λόγου του χαμηλού μπάτζετ προσελήφθη ο  Κόκορ Κορέλιον. Επειδή όμως ό,τι πληρώνεις παίρνεις, ο Κόκορ Κορέλιον αποδείχτηκε κοινός κόρακας που απλά κάνει ανταπόκριση μέσω φωνής και δεν προβάλει τίποτα.  Μουσική παρακαλώ! Πάμε Κόκορ! 

-Με ακούτε; Βρίσκομαι σε ύψος 5 χιλιομέτρων από την στάθμη της Θάλασσας και πετάω πάνω από τα rocky’n’rolly Mountains και απ’ότι βλέπω δεν χιόνισε και πολύ εφέτο.

– Τι άλλο βλέπεις Κόκορ;

– Κοιτάζοντας μακριά στον ορίζοντα βλέπω το Άνυχο Δάχτυλο του Θεοσκότεινου να απλώνει μια τεράστια σκιά πάνω στην στρατιά του Βασιλιά των Νάνων, Στάλιν (απλή συνωνυμία).

– Ευτυχώς ο Θεοσκότεινος έβγαλε το Άνυχο Δάχτυλο και όχι το Άπετσο Πέος αυτή τη φορά… 

– Δε λες τίποτα μπαστάρδι! Αν είχε βλέφαρο στο μάτι θα μας το έκλεινε όλο υποσχέσεις τώρα. Λεπόν ξεπάγιασα λίγο εδώ και κατεβαίνω τώρα χαμηλότερα. Στην μονίμως έρημη κοιλάδα του Erh’om’asteh, πρώην σπίτι του δικέφαλου  βάρβαρου λαού Σιαμάεκ.

– Γιατί φύγανε απο εκεί;

-Είχαν χρέη. Αλλά απ’ότι λένε έρχονται. Βάζω τούρμπο μπουστ με πίσω φτεροκίνηση και πλησιάζω το Γκρίζο Δάσος του Ατενόριεν!

– Όου

– Μπαίνω στο δάσος προσπερνάω κάτι έλβεν γκέυ μπαρς, αποφεύγω με χάρη τα τόξα των φρουρών που βάλανε στοίχημα 1 μπύρα αν θα με πετύχουν και καθώς μου κλάνουν τα αρχίδια….ooooπ! Nα φτάσαμε! Τρίτο ψηλότερο δέντρο από το τέλος,σύμπλεγμα κλαδιών Β5, πλατφόρμα δώδεκα! Πω είναι γκαύλα!

-Ποια;

Η Μπέττυ Σου ήταν με διαφορά το πιο όμορφο ξωτικό του Βόρειου Ατενόριεν, αλλά αυτή η ομορφιά ερχότανε με μία δυσβάσταχτη κατάρα. Κανείς μέχρι τώρα δεν μπόρεσε να την ικανοποίησει, όσα ξωτικά  και αν είχε γνωρίσει μέχρι τώρα ήταν πιο βαρετά και από γκραφιτά που σου απαριθμεί τις ταγκιές που έκανε στα δώδεκα,  και το μόνο όργανο της που χάιδεψαν και επεξεργάστηκαν με ζήλο μέχρι τώρα ήταν το τόξο της. Κοιτούσε Μελαγχολικά από το ύψος της Πλατφόρμας τις σκιές των γκρίζων δέντρων του Ατενόριεν καθώς χτένιζε τα ολόισια  μακρυά ξανθά μαλλιά της. Οι κινήσεις της είχα τόσο Χάρη που ο Πάνος Κατσιμήχας θα την αποκαλούσε αδερφέ μου. Αφού τελείωσε την γεμάτη αισθησιασμό ιεροτελεστεία του χτενίσματος και αφήνοντας ως   θύματα σεξουαλικής υπερφόρτωσης δύο βερβερίτσες , έναν τρυποκάριδο  και τον Δεντράνθρωπο Μπανιστιρτζή με το όνομα  Ελ Φάπο (κανείς ποτέ δεν τον κατάλαβε ή τον συνέλαβε), η Μπέτυ Σου ντύθηκε και ετοιμάστηκε να πάει στην δουλειά της. Δούλευε μπαργούμαν στο trendy στέκι “H Χορδή”. 

H Χορδή ήταν μπαράκι πολύ πριν εγκατασταθούν τα ξωτικά στο Βόρειο Ατενόριεν. Για την ακρίβεια ήταν ένα από τα πιο λατρεμένα μπαράκια από αυτή την πλευρά των  rocky’nrolly Mountains. Μουσικάρες ψαγμένες αλλά όχι κουραστικές και επιτιδευμένες, καθαρά ποτά και θαμώνες με ανησυχίες και όχι ψευτοκουλτούρα. Το μόνο που άξιζε πλέον ήταν η εσωτερική αυλή, που υπό την σκιά μιας γέρικης βελανιδιάς δρόσιζε τους θαμώνες τα καλοκαίρια και η μουσική που την ψιλοπάλευε ακόμα.

Είχαν περάσει περίπου 3 ώρες από τότε που η Μπέττυ Σου έπιασε δουλειά και ήδη είχε μετρήσει 4 αποτυχημένα πεσίματα και 23 σφινάκια κίουι. Έριξε ένα αδιάφορο  βλέμμα στον χώρο και έβαλε να παίξει το Polly από Munly and the Lupercalians. Αμέσως ένιωσε την δυσφορία των πελατών καθώς η μόνη φολκ που μπορούσαν να ανεχτούν ήταν η “καθάρια” Loreena McKennit.

“Αυτή τη μαλακία να την πάιξεις στα χαφ όρκ του Βορρά και όχι εδώ κατάλαβες;” Φάνηκε να είπε ένας αγανακτισμένος θαμώνας. Δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί η φράση και οι πόρτες του μαγαζίου άνοιξαν διάπλατα. Στο πάτωμα μπορούσες να δεις την σκιά του νέου θαμώνα που απλώνονταν σαν γιγαντιαία στύση μέχρι την μπάρα. Η μπέττυ σου από την σκιά και μόνο κατάλαβε πως  το σουλούπι δεν ήταν ξωτικένιο.  Το ταμπού έσπασε! Ήταν ένα χαφ ορκ από τον παγωμένο Βορρά!

 Ο Αλέξης Αστυνόμος ένιωσε την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα με το που άνοιξε την πόρτα. Η χορδή ήταν ένα από τα αγαπημένα του στέκια όταν ήταν φοιτητής στην Ατενούπολη (πριν αποφασίσει να γίνει μπάτσος) αλλα τώρα κάτι είχε αλλάξει στο μαγαζί. Η εσωτερική αυλή κρατούσε ακόμα την γαματοσύνη της, η μουσική υπερκομπλέ, οι θαμώνες όμως…Τον κοιτούσαν με μίσος σαν να μην άνηκε πια εδώ. Νιώθοντας το βλέμμα του μισού μαγαζιού πάνω του πλησίασε  αδιάφορα προς την Μπάρα να πιει ένα ποτό. Ένα, δύο ίσως και τρία ποτά αφού από αύριο θα έπαιρνε το καράβι για την Μύκεθνο και το κάμπινγκ ο αλαφροίσκιωτος με στόχο να εξιχνιάσει την υπόθεση της δολοφονίας της Σοφίας Φούκα, της μόνης γυναίκας που τον αγάπησε.

 

και τότε την είδε…

Δεν πρέπει να είναι από αυτόν το κόσμο σκέφτηκε… είναι ένα ξωτικό. Τεράστια πράσινα μάτια ολόισια μακριά κατάξανθα μαλλιά και αυτός ο λαιμός…Ο αστυνόμος είχε να νιώσει τόσο έντονα από τότε που συνάντησε την γυναίκα πάνθηρα. Αλλά ήταν κάτι διαφορετικό. Αν η γυναίκα πάνθηρας ήταν ποίημα του μπουκόφσκι αυτή εδω μπροστά του ήταν αναμφίβολα ποίημα του Yeats.

 

– “Τι θα πάρετε παρακαλώ;”

– “Το πιο καλό σας ουίσκι…”

– “Μα ουίσκι μες στο κατακαλόκαιρο;”  είπε χαμογελώντας και με μάτια που λάμπουν κάνοντας  τον Αστυνόμος να υποστεί μίνι καρδιακό.

– “Ναι και να είναι και ιρλανδικό παρακαλώ”, είπε ο Αστυνόμος  ντροπαλός σαν 12χρονο που ζητάει πορνοπεριοδικά από το περίπτερο.

Εκείνη την στιγμή ενας γεροδεμένος μελαχρινός τύπος γύρω στα σαράντα εμφανίστηκε δίπλα στην Μπέττυ Σου και κοίταξε αγριεμένος τον Αστυνόμο.

-” Φίλε δεν μαρέσει η φάτσα σου, και  δεν είσαι ευπρόσδεκτος εδω. Σπάσε”

– “Βρε Τζων δεν ενοχλέι ο κύριος, άστον να πιει το ουισκάκι του”. Διαμαρτυρήθηκε η Μπέττυ Σου.

– “Εσύ βρωμιάρα σκάσε! Όχι μόνο τον σερβίρεις αλλά μου βάζεις και country folk στο μαγαζί. Σου έχω πει εδώ θα παίζουμε μόνο ματς του βάζελου και θα ακούμε μόνο Loreena! Απολύεσαι!”

Ο Αστυνόμος δεν μίλησε καθόλου. Με αστραπιαίες κινήσεις πήρε δύο σφινοπότυρα από τους φλώρους δίπλα του που πίνανε κίουι και τα έμπξηξε με μίσος στο μάτια του Τζών! Καθώς ο τζών ούρλιαζε απο τον πόνο και φώναζε “ΤΑ ΜΑΤΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΜΟΥΥΥΥΥ ΤΑ ΜΑΤΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΜΟΥΥΥΥΥ” ο Αλέξης Αστυνόμος πήρε από την κάβα ένα Tulamore Dew και έβαλε στα σφινοπότηρα που είχαν ακόμα τα μάτια του Τζων μέσα. Το μαγαζί παγωμένο, τον κοιτούσε έντρομο καθώς ήπιε λαίμαργα και τα δύο σφινάκια.

“Με λένε Αλέξη, εσένα;”

“Μπέττυ-Σου…”

2 ώρες μετά..στην καρδιά της Ατενούπολης σε ένα φτηνό μοτέλ…

– “Μπέττυ Σου πρέπει να σου πω κάτι…”

– “Ναι Αλέξη…”

– “Η τελευταία γυναίκα που αγάπησα με πυροβόλησε στο ένα μου καρύδι. Μου έχει μείνει μόνο ένα πλέον και δεν ξέρω αν όλα θα δουλέψουν καλά εκεί κάτω. Ήπια και λίγο τσίπουρο πιο πριν…”

– “Όσο η καρυδιά είναι άθικτη μη φοβάσαι τίποτα…” του ψιθύρισε στο αυτί καθώς αγκάλιαζε με το χέρι της τον “κορμό του”.

Προκειμένου να αποφεχθεί η μετατροπή της φιλθ νουάρ σάγκα σε Άρλεκιν απλά θα πούμε πως ακολούθησε ένα επικό γαμήσι και η κατάρα της Μπεττυ Σου λύθηκε. Ο Αστυνόμος ηδονισμένος αποκοιμήθηκε ροχαλίζοντας στον λαιμό της…

 

Ο αστυνόμος ξύπνησε και ένιωσε το σώμα του να είναι βουτηγμένο στον πάγο και να πονάει ανυπόφορα.  Άνοιξε τα μάτια του και είδε πως ήταν σε μια μπανιέρα γεμάτη πάγο! Ψιλάφησε το σημείο που θα έπρεπε να υπάρχει το νεφρό του και ένιωσε ράμματα. Απέναντι του στον καθρέφτη έιχε  ένα μήνυμα γραμμένο με κραγιόν:

Ευχαριστώ Αλέξη!

– Μπέττυ Σου

Μπροστά του  εμφανίστηκε το τέρας του Άμφιλοχ και γελούσε υστερικά! Ήθελε να ουρλιάξει αλλα δεν μπορούσε….

Ξύπνησε για τα καλά αυτήν τη φορά. Λουσμένος στον ιδρώτα και την καρδιά του να χτυπάει τόσο γρήγορα που συνόδευε άνετα νορβηγικό μπλακ μέταλ έπος. Δίπλα του έιδε την Μπέττυ Σου να κοιμάται γαλήνια και πανέμορφη. Σηκώθηκε και πήρε μια μπύρα από το ψυγειάκι. Από τότε που είχε ξυπνήσει από το κώμα που του άφησε η σφαίρα της γυναίκας πάνθηρα δεν μπορούσε να νιώσει μέρος αυτού του νέου κόσμου. Ακόμα και η απόφαση του να βρει ποιος σκότωσε την Σοφία Φούκα δεν είχε ξυπνήσει τον πραγματικό του Εαυτό. Και αυτόν ήλπιζε να βρει.  Έχοντας πιει θάλασσες αλκοόλ, έχοντας χαθεί μες στις ομίχλες του Αίθαλον, έχοντας ξεράσει πάνω σε τραπεζάκια μεξικάνικου μπαρ, έχοντας αντικρίσει το τέρας του Αμφιλόχνες στα μάτια, έχοντας κλεψει ένα Όπελ Μάντα…και όλα αυτά για να δικαιώσει το φάντασμα μιας νεκρής πρώην… Και τώρα όμως κοιτούσε την ομορφιά προσωποποιημένη να κοιμάται και ένιωθε μετά από πολύ καιρό γαλήνη… Γαμημένη γαλήνη που του είχε λείψει περισσότερο και από την Σοφία…Μήπως να τα παρατούσε;

 

 

 

 

 

ΤΕΛΟΣ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΣΕΖΟΝ

 

 

 

 

 

 

 

NOT!

 

“Τελικά αυτό που είμαι, είναι ένας σκατόμπατσος” σκέφτηκε πίνωντας μπύρα και κοιτάζοντας σαν αποχαυνωμένος την ωραία κοιμωμένη.

“Γι’αυτό πρέπει να λύσω το μυστήριο … Αλλά όχι για την Σοφία, αλλά γιατί αυτό ξέρω να κάνω καλά στη γαμημένη αυτή ζωή. Μπέττυ Σου..Ελπίζω όταν γυρίσω να είσαι εδώ για μένα”

Ο Αστυνόμος   ντύθηκε  και φίλησε στον λαιμό την ερωμένη του. Έγραψε στα γρήγορα ένα σημείωμα και το άφησε στην τσάντα της. Κατέβηκε στην Ρεσεψιόν. Πλήρωσε. Χάθηκε  μες στη νύχτα.

Οδηγώντας το κατάμαυρο Όπελ Μάντα προς το Λιονταρολίμανο δάκρυα κυλούσαν στο πρόσωπό του. Δάκρυα αποχωρισμού, δάκρυα ηδονής, δάκρυα ανίερης χαράς και ανυπομονησίας…

 

 

 

 

 

 

Advertisements

One thought on “Season 2 Finale

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s