Ιστορίες από τον Κρυπτονίτη #1: Επιλογές Ζωής

“Το θέμα σε αυτή την ζωή είναι να συνειδητοποιήσεις ποιος είσαι, τί θες και πώς θα πορευτείς.”

Ο Τόνυ είχε πιει ήδη 4 λίτρα μπύρα και 7 ποτήρια ουίσκι εκείνο το βράδυ. Η παύση που έκανε δεν ήξερες αν ήταν επειδή ήθελε να μαζέψει  καλύτερα τις σκέψεις του ή για να σταματήσει να τα βλέπει διπλά. Το βλέμμα του σκλήρυνε. Το χέρι του αργά και σιωπηλά σαν φίδι που πλησιάζει την λεία του, προσπέρασε το τασάκι και την ηλίθια στοίβα με τα σουβέρ και αγκάλιασε το 8ο ποτήρι. Χωρίς πάγο.

” Ξέρεις… είχα δει ένα ντοκιμαντέρ κάποτε που εξηγούσε τις διαφορές αυτών των δύο… Ήταν κάτι Νορβηγοί ή Γροινλανδοί επιστήμονες δεν θυμάμαι… και μελετούσαν πώς συμπεριφέρονται από μικρή ηλικία τα κουτάβια και τα λυκόπουλα. Είχαν ένα σκυλάκι κάτι μηνών ήταν, και του έδωσαν ένα λαστιχένιο παπί. Απ’ αυτά που κάνουν σκουίκι – σκουίκ άμα τα πιέσεις. Χαχαχαχαχαχαχα. Σκουίκι Σκουίκ”

Ο Τόνυ επανέλαβε  και τρίτη  φορά την λέξη πιέζοντας το στήθος του. Μόλις ηρέμησε απ’ τα γέλια, συνέχισε.

“Το σκυλί είχε τρελαθεί  απ’ την χαρά του. Κάθε μέρα όλη μέρα έπαιζε με το παπί. Πέρασαν βδομάδες μήνες, αυτό εκεί είχε την ίδια χαρά κάθε φορά. Ένα αντίστοιχο παπί έδωσαν και στο λυκόπουλο. Ενθουσιάστηκε  και αυτό αρχικά αλλά μετά από λίγο το βαρέθηκε. Βγαίνει λοιπόν η Φινλανδή η επιστήμονας και εξηγεί πως ο σκύλος δεν ξεπερνά ποτέ το στάδιο της εφηβείας. Γι’ αυτό και δε του έφυγε ποτέ η χαρά με το λαστιχένιο το παπί. Γι’ αυτό λέει και οι σκύλοι εκπαιδεύονται, έχουν μονίμως την περιέργεια και την θέληση για μάθηση. Ο λύκος όμως ωριμάζει. Έπαιξε μία δύο, αυτό ήταν. Ήθελε κάτι άλλο, έπρεπε να συνεχίσει, να πάει μπροστά.

Παύση. Γενναία γουλιά. Ανατριχίλα. Συνεχίζει.

“Σ’ αυτήν την ζωή έχω γνωρίσει πάρα πολύ κόσμο να μου λέει για όταν ήταν 18. Για τα όνειρα τους τότε και πως έτσι θα έπρεπε να είμαστε, πριν γίνουμε κιμάς από τα πρέπει της ζωής. Εγώ αυτούς τους ανθρώπους τους λέω σκυλιά. Παγιδευμένοι ακόμα στην ανάμνηση της εφηβείας κλαίγονται για όσα δε θα κάνουν ποτέ.  Και αν ποτέ τα κάνουν δε θα τα χαρούν. Γιατί δεν έχουν ωριμάσει. Αυτοί εκπαιδεύονται καλύτερα απ’ όλους. Γιατί δεν είναι λύκοι.  Να προχωρήσουν πέρα απ’ τη λαστιχένια μαλακία και να βυθίσουν τα δόντια τους σε κάτι ανώτερο. Έχοντας αποτύχει, έχοντας δει παλιά τουςς όνειρα να καίγονται, και έχοντας προχωρήσσσσει μπροσσστά. Ουρλιάζοντας περήφανα….. και αψηφώνταςςςς…. την Ψυχομουνίασσση της… Σελήνηςςς.”

 

Ο Τόνυ ένιωσε πολύ ζαλισμένος. Είχε αρχίσει να τραβάει τα σίγμα. Κακός οιωνός. Έσφιξε τα δόντια για να ολοκληρώσει…

-” Το θέμα… λοιπόν… είναι… αυτό… Τι είσαι…; Σκύλοςςς… ή …Λύκοςςς; Τι είσαι;!”

 

– “Είμαι ο γαμημένος ο μπάρμαν και ήρθε η ώρα να κλείσουμε!”

 

bar-alone-588-350

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s